espacio de Windows Live

Burada mısın değil misin belli değil. Bazen gidişlerin kahramanı oluyorsun, bazen sonsuz kalışların. Doyumsuz gecelerdesin kimi zaman, bazen de yalnız karanlıklardasın. Bitmek bilmez bir şarkısın ama ben mi notaları yanlış basıyorum da sen bu şarkıyı söyleyemiyorsun? Neden susuyorsun?
Aşkın sessizliği ne kadar korkunç olur bilir misin? Bir tek kelimeye hasret geçen gecelerin hesabını soracağın kimse de yoktur üstelik. Kendi kendiyle konuşana deli derler ya, beni çoktan akıl hastanesine kapatmaları gerekirdi. Hem de iflah olmaz hastalar bölümüne,
Yokluğuna alışmaktan korkuyorum,ne kadar kötü. Yokluğunu yürüyorum sokaklarda. Yokluğunu içiyorum kadeh kadeh. Hiç gelmeme ihtimalin bir idam mahkumuna dönüştürüyor beni. Hiçbir şey yapmadan beklerler ya hücrelerinde, ölümün soğuk nefesini hissederek. Anlamlı olan bir şey..

Sonra (acımasızca) saldıran yalnızlığımıza karşı ittifak oluşturduk. Güçlenmeye ihtiyacımız vardı, ayakta kalmaya, yalnızlığa dayanabilmek için bir süre daha. Çıkıp geldim peşinden. Çağır istedim. Gel de istedim, dedin sende. Biteceğini, bitmesi gerektiğini biliyorduk. Hatta pek de gizli olmayan bir övünç duyuyorduk ezberletilmiş sevgilerin dışına taşabilmenin, biteceğini bilmenin yaralamasına izin vermeyişine. Sonsuzluk işaretinin kesişim noktasıydık biz sadece. Sen beni şimdiki zamana bağlıyordun. Geleceğin ne olacağı umurumuzda bile değildi. Ben hazırdım sonsuzluğun sonunda damarlarıma verilecek acıya.
Şimdi yavaş yavaş geliyorum kendime. Dün gece verilmeye başlandı zehir damarlarıma. Acı eşiği aşıldığından sadece çenemi kasıyorum. Artık sıkı değil yumruklarım, direnmiyorum. Sonsuzluk bitiyor. Ayrılıp kesişim noktamızdan, hızla devineceğiz ters istikametlere.

bütün kapılarım sonuna kadar açık .. bir akşam vakti çıkagel... henüz yeni batmışken güneş .. yıldızlar göz kırpmadan geceye ince bir 'naz' gibi giriver vücuduma. kederimi ört elindeki beyaz peçeyle. altın kafesimden alsın rüzgarın ruhumu, uçursun zamansız ülke'ye. yarınlarda bekleyen bütün 'aşk'larım sarmalasın yokluğumu...

tipki gözlerinin renginde mürekebim satirlarin bahtimin karaliginda kaybedilmis bütün savaslarim adina yenilmisligimin mahçup cesaretine siginipta sensizlige ve hep sezsizlige biriktirdiklerimi içimde daglari deviren izleri yazdim sana bir gün bu hikayeninde bitecegi aslinda hep aklimda sana veremedigim bütün sözler artik son satirlarimda içimin en iç yanigi bendeki bir enkaz yigini senin terk etmenin bile baskaydi tadi sana hasretlenmek zaten bana bir baht baksana bu ayrilik ikimizede çok yakisti içimin aciyan yüzü sakin aglama sen bende ki bir ayriligin hüznü sende kaybetmisligin aci telasi inan seninki cabuk gecer ama benim ayriligim kim bilir kim bilir kac ömür sürer.

Kendi kendine onarmaya çalıştı. Gücü yetmezdi oysa bilemezdi ki. Bense sadece izledim. Nereye kadar direnecekti ve niye bunca çaba, görmek için. Şimdiye kadar hiçbir şey için göstermediği bu direnci şaşkınlıkla izledim. Kendini yenilemesini, parçalarını birleştirmesini ve sonra geri çekilip gülümseyerek orada duran sana bakmasını izledim. Gözlerindeki aşkı. Gülümsemesindeki gururu izledim...

Bilmezmisim sevmenin böyle aramak oldugunu,bilmezmisim özlemek oldugunu böyle yüreginin parcalanircasina hasret cekecegini bilmezmisim kendini bu kadar kimsesiz,öksüz hissedecegini,bilmezmisim yüzümde,kirpiklerimde yoklugunu hissedecegimi,bilmezmisim bu kadar cok sevecegimi...Birgün bitiverirmis sevdalinin birinde yüregindeki sevda,nasil bitermis anlayamamzmissin bile,bir bakarmissin,cekip gidivermis,kalakalmissin yüregindeki bitmemis sevdanla acilarinla,onca inanclarin,inandiklarin yok oluvermistir,o degildir sanki seni onca seven,onca sözleri veren,düsünürsün nasil inanmisim koca bir ask olduguna diye,düsünürsün sonra yalan sevdalarda bukadar icten olunurmuyduki diye,iste ozaman ikileme düstügün an olur,inanmak istemezsin,hep birseyler arar durursun,bitmedi, bitmez diye düsünürsün,baska mazeretler üretirsin beynin icinde yüreginden gelen seslerle,ararsin aranmazsin,özlersin özlenmediginin farkina varirsin ama yine anlayamazsin,yada anlamak istemezsin,mantigin kabul etmez,yüregin kabul etmez,cok büyük diye yasadigin sevda bu kadar kolay bitemez cünkü sana göre..

Zaman gecer seni hirpalayarak, beklersin umutla icinde

Ben kusursuz bir sevda büyüttüm sana. Hiç düşünmedim sonunu, bırakırken avuçlarına senle dolu küçücük yüreğimi. İmkansızı değil, sevgini istedim. . Bilemedim imkansızmış meğer. . .